เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 376 จบในขั้นตอนเดียว
ทางฝั่งที่นั่งคณบดี รอยยิ้มบนใบหน้าของหม่าเคอลี่พลันเลือนหายไปอีกครั้ง คราวนี้มันย้ายไปอยู่บนใบหน้าของหลินไห่เฟิงที่อยู่ข้าง ๆ แทน
“แหม! นึกไม่ถึงเลยจริง ๆ!” หลินไห่เฟิงหัวเราะพลางถอนหายใจเบา ๆ
หวังจื้อปั๋วคิดในใจ: เหล่าหลิน นายกลัวคนอื่นเขาจะไม่ซ้อมนายหรือไง?
ต่อให้เขาไม่มองสีหน้าของหม่าเคอลี่ ก็รู้ได้ทันทีว่าตอนนี้มันต้องดำมืดจนดูไม่ได้แน่นอน
เวลานี้ยังจะไปเติมฟืนใส่ไฟอีก ไม่กลัวโดนคนอื่นเขาต่อยเอาหรือไง?
หลินไห่เฟิงแสดงออกชัดเจน: กลัวอะไรกัน?
ต่างคนต่างมีหน้ามีตาในสังคม จะอนุญาตให้เขาพูดจาประชดประชันอยู่ฝ่ายเดียวหรือไง?
เขายังจำได้ดีว่าหม่าเคอลี่เพิ่งจะพูดจาเสแสร้งต่อหน้าเขาอยู่แหม็บ ๆ ว่า “แหม! ช่างไม่ประจวบเหมาะเอาเสียเลย! นึกไม่ถึงว่ามหาวิทยาลัยทหารของเราสองแห่งจะจับฉลากมาเจอกันอีกแล้ว!”
“แต่คุณวางใจเถอะ! มี่อวี๋ของเรายังพอรู้จักทะนุถนอมดอกไม้บ้าง คงไม่ลงมือหนักมือเกินไปหรอก!”