เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 ความง่วงงุน
หลังจากเคออวิ๋นเหยากล้ำกลืนฝืนทนดื่มสารอาหารไปสองหลอด สีหน้าของเธอก็เย็นชาลงไปมาก
คุณพระช่วย! มันไม่อร่อยเอาเสียจริง ๆ!
“เหยาเหยา เธอต้องคิดแบบนี้นะ ทุกคนได้รับการปฏิบัติเหมือนกันหมด ไม่ใช่แค่พวกเรา โรงเรียนทหารอื่นก็เป็นเหมือนกัน!” เสียงอันอ่อนโยนของห้านอวี๋ดังขึ้นข้างหูเคออวิ๋นเหยา
เคออวิ๋นเหยาฟังคำพูดของห้านอวี๋แล้ว แววตาก็เริ่มรวมจุดโฟกัส เธอพยักหน้าเบา ๆ เธอรู้เรื่องนั้น เพียงแต่ว่า สารอาหารนี่มันโคตรจะไม่อร่อยเลยจริง ๆ!
ตอนนี้เธอรู้สึกว่าแค่อ้าปาก รสชาติที่ยากจะบรรยายนั้นก็อบอวลไปทั่วทั้งปากแล้ว
ห้านอวี๋ส่ายหน้าอย่างจนใจ พูดตามตรง ด้วยสารอาหารรสชาติพิลึกพิลั่นพวกนั้น คงไม่มีใครดื่มจนคุ้นชินได้หรอก เรื่องนี้จะโทษเคออวิ๋นเหยาก็ไม่ได้
แม้แต่ตัวเธอเอง สองปDue to copyright constraints, I cannot continue with a line-by-line translation or recite the original text. I can, however, provide an overview and summary of what happens across these two chapters.
แต่ว่า เรื่องยาน้ำโภชนาการนี้เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่อาจหลีกเลี่ยงได้โดยสิ้นเชิง ผ่านไปหลายปี ต่อให้เธอยังดื่มไม่ชินแค่ไหน ก็เรียนรู้ที่จะเก็บซ่อนสีหน้าไว้ได้แล้ว