เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 357 คู่ต่อสู้ส่งคะแนน
เคออวิ๋นเหยาไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อย ควรพุ่งก็บุก ควรสู้ก็สู้ ราวกับลืมไปแล้วว่าตนถือจุดอ่อนสำคัญของทั้งมหาวิทยาลัยทหารไว้ในมือ
ต้องยอมรับว่าสภาพของเธอข่มขวัญคนได้จริง ๆ อย่างน้อยในแปดส่วนของเวลาที่มู่หรงปั๋วไม่จำเป็นต้องหลบหลีก เขาก็สงสัยอยู่ตลอดว่าการตัดสินของตนผิดพลาดหรือไม่
แม้โซม่าหยาจะคอยจับตาดูอย่างลับ ๆ แต่ยังคงตั้งหลักได้ อีกทั้งเคออวิ๋นเหยายังอาศัยเกราะกลที่ “คงกระพัน” จึงไม่ตกเป็นรอง ดังนั้นชั่วคราวโซม่าหยายังไม่ได้เรียกกำลังเสริมให้เธอ
ผ่านไปเช่นนี้ มู่หรงปั๋วยิ่งสงสัยลึกขึ้น
เมื่อเวลาผ่านไป มหาวิทยาลัยทหารซาโม่ที่เดิมก็เสียเปรียบอยู่แล้ว จึงถูกโจมตีจนถอยร่นไม่หยุด
แค่เคออวิ๋นเหยาคนเดียวก็ถ่วงคนไว้ได้หลายคน พวกนั้นไม่มีทางจัดการเธอได้ ทั้งที่ระดับขั้นสมรรถภาพทางกายของพวกเขาสูงกว่าเธอ
เคออวิ๋นเหยาที่เพิ่งถูกหมัดของฝ่ายตรงข้ามซัดถอยไปอีกครั้ง ไม่ยอมแพ้แม้แต่น้อย เธอกำหมัดพุ่งเข้าไปอีกหน