กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 343 พูดไม่ออก
คู่ลาฉีพามู่หรงปั๋วและคนอื่น ๆ มาถึงอย่างล่าช้า
ทันทีที่มาถึง เขาก็เอ่ยขอโทษก่อน “ขอโทษจริง ๆ ทุกท่าน วันนี้ฝึกซ้อมจนไม่ได้ดูเวลา เลิกช้าไปหน่อย ขอโทษจริง ๆ!”
ชิ! จะมีข้ออ้างที่ไม่จริงใจไปกว่านี้อีกไหม
ใคร ๆ ก็รู้ว่าหากตั้งใจจริง ก็ไม่มีทางมาสายได้หรอก
เพียงแต่ผู้บัญชาการหลักจากมหาวิทยาลัยทหารอื่น แม้รู้สถานการณ์ที่แท้จริงก็ไม่กล้าโต้แย้ง ต่างพากันมองไปทางโซมายา
เพราะหากเรียงตามอันดับมหาวิทยาลัย คนที่ถูกเมินเฉยแล้วควรไม่พอใจที่สุดย่อมเป็นโซมายา อีกทั้งเธอยังเป็นคนที่ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกกลั่นแกล้งมากที่สุด