เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 317 ปากคอช่างร้ายกาจและเสียดสี
ณ สนามรบฐานที่มั่นของมหาวิทยาลัยทหารหลงฮว่า สามฝ่ายพันธมิตรที่กำลังประจันหน้ากันพลันตกอยู่ในภาวะชะงักงัน
ผู้บัญชาการหลักของมหาวิทยาลัยทหารหลงฮว่าอย่างฮั่วซานหลีเป็นฝ่ายทำลายความอึดอัดนี้ เขาตะโกนเสียงดังตรงไปยังอีกสองฝ่ายที่ยังเผชิญหน้ากันอยู่ “เอาล่ะ พวกคุณตกลงกันได้หรือยังว่าใครจะลงมือก่อน?”
“……”
ซ่าโม่ เหลยเจี๋ย: ไม่เคยเห็นใครรนหาที่ตายขนาดนี้มาก่อน!
“เฮ้อ~ ถ้าจะให้ฉันพูดนะ คู่ลาฉี คุณจะมาร่วมวงสนุกอะไรด้วย? คนที่มู่หรงปั๋วพามามีมากกว่าคุณตั้งเยอะ คนจากสองมหาวิทยาลัยของเรารวมกันยังมีไม่เท่าพวกเขาเลย คุณยังกล้าโผล่ออกมาได้อย่างไร? นี่ไม่ใช่มาส่งตัวตายฟรี ๆ หรอกหรือ?” ฮั่วซานหลีเริ่มโหมดเหยียบย่ำอีกฝ่ายเพื่อยกฝ่ายอื่น
มู่หรงปั๋ว ซึ่งก็คือผู้บัญชาการหลักของมหาวิทยาลัยทหารซาโม่ ฟังแล้วรู้สึกว่าฮั่วซานหลีพูดได้ถูกต้องอย่างยิ่ง