เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 250 คู่ต่อสู้
“อรุณสวัสดิ์ หัวหน้าหน่วย น้องสาวอวิ๋นเหยา!” โม่จื่อสิงนั่งอยู่บนโซฟาในห้องพักผ่อน หันศีรษะมาโบกมือให้พวกเธอ
โซม่าพาเคออวิ๋นเหยาไปนั่งลงบนโซฟาอีกฝั่ง ก่อนพยักหน้าทักทายโม่จื่อสิง
โซม่าเอ่ยขึ้นทันทีว่า “อรุณสวัสดิ์ แต่ว่าวันนี้นายมาเร็วขนาดนี้ได้ยังไง?”
นี่ไม่เหมือนนายเลย เจ้าหนู!
“หัวหน้าหน่วย มองฉันแบบนั้นทำไม?” โม่จื่อสิงยิ้มอย่างหน้าด้านสุดขีด จนมองไม่ออกเลยว่ามีความหมายเชิงซักถามอยู่แม้แต่น้อย
“คนที่นอกจากวันแรกของการฝึกอบรมรวมแล้ว ก็ไม่เคยมาถึงก่อนเวลาอีกเลยอย่างนาย...” โซม่ากล่าวอย่างมีนัย
โม่จื่อสิงทั้งอับอายทั้งขุ่นเคืองเล็กน้อย แต่ไม่ได้โกรธ เพียงเอ่ยอย่างไม่พอใจว่า “หัวหน้าหน่วย อย่าดูถูกกันนักได้ไหม?”
โซม่าเพียงทำสีหน้าหนึ่งโดยไม่พูดอะไร ทว่าความหมายกลับชัดเจนยิ่งนัก
โม่จื่อสิง “...”