ตอนที่ 242 ธรรมดาสามัญ

ตอนที่ 242 ธรรมดาสามัญ

เคออวิ๋นเหยาใช้เวลาตลอดช่วงบ่าย ตัดแบ่งต้นไม้ใหญ่สูงตระหง่านต้นนี้ตั้งแต่หัวจรดท้ายให้มีความยาวท่อนละหนึ่งเมตร

ใช่แล้ว แค่ตัดต้นไม้ใหญ่ต้นนี้เพียงต้นเดียวก็ใช้เวลาตลอดช่วงบ่ายของเธอ นักศึกษาที่อยู่ในสนามฝึกต่างเห็นจนตาพร่า

“นี่มันต้นไม้อะไรกัน?”

พวกเขาไม่คิดว่าเคออวิ๋นเหยากำลังจงใจอวดฝีมือ อย่างไรเสีย นิสัยของเคออวิ๋นเหยาเป็นอย่างไร ขอเพียงเป็นคนที่สนใจเธออยู่บ้างย่อมรู้ดี

ปกติเธอมักปรากฏตัวอย่างลึกลับจนแทบไร้ร่องรอย นักศึกษาในมหาวิทยาลัยอยากจับร่องรอยของเธอยังทำได้ยาก

ครั้งนี้เธอกลับปรากฏตัวอย่างเปิดเผยในสนามฝึก คนตาดีย่อมมองออกว่าเป็นเพราะต้นไม้ใหญ่ต้นนั้น

ดังนั้น ทุกคนจึงอดสงสัยใคร่รู้เกี่ยวกับต้นไม้ต้นนี้ไม่ได้

“ลองค้นดูก็รู้แล้วไม่ใช่หรือ?”

“ใช่ ๆ ลองค้นดู” ไม่แน่อาจเป็นของดีอะไรสักอย่างก็ได้