เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 229 ย่อมมีเหตุผลเสมอ
ย่อมมีเหตุผลเสมอ
“เหยาเหยา ลองเดาดูสิว่าทำไม?” อวิ๋นหลานย้อนถามเคออวิ๋นเหยาโดยตรง
เคออวิ๋นเหยา “...” แล้วเธอจะไปรู้ได้อย่างไร?
สีหน้าซื่อบื้อสับสนของเธอทำให้อวิ๋นหลานยิ่งรู้สึกว่าลูกยังไม่โต ยังเป็นเด็ก และยังเป็นเด็กที่ต้องให้พ่อแม่ชี้แนะ
ดังนั้นเธอจึงอธิบายแก่เคออวิ๋นเหยาอย่างอดทน “เหยาเหยา แม่ขอถามอะไรหน่อย ตอนที่ลูกรู้วิธีนี้ ลูกตื่นเต้นและดีใจมาก อยากทดลองต่อไปเรื่อย ๆ ใช่ไหม?”
เคออวิ๋นเหยาพยักหน้าอย่างตื่นเต้น “ใช่ค่ะ แม่”
“แล้วลูกเคยคิดไหมว่าตอนนี้ลูกยังมีสติพอจะยึดเส้นห้ามล้ำไว้ได้ แต่ถ้าวันหนึ่งลูกเผลอเพียงนิดเดียว แล้วพลังจิตวิญญาณใช้เกินขีดจำกัดขึ้นมาล่ะ?”
อวิ๋นหลานไม่ได้พูดเล่น เรื่องเหล่านี้ล้วนมีกรณีจริงเกิดขึ้น
แม้ตอนนี้คอมพิวเตอร์แสงจะมีเครื่องตรวจจับพลังจิตวิญญาณ สามารถตรวจวัดสถานะการสะสมพลังจิตวิญญาณของเจ้าของได้แบบเรียลไทม์ และเมื่อเกิดภาวะใช้เกินขีดจำกัดก็จะส่งสัญญาณเตือนภัย