เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 226 ขอคำปรึกษา
——
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ผ่านไปสองเดือนแล้วนับตั้งแต่เปิดภาคเรียน
เคออวิ๋นเหยาคว้าอันดับหนึ่งในการประเมินปลายเดือนมาครองได้อีกครั้ง
ทว่า พอได้อันดับหนึ่งบ่อยเข้ามันก็กลายเป็นเรื่องธรรมดา เคออวิ๋นเหยาจึงไม่ได้เก็บมาใส่ใจมากนัก
มีเพียงหลี่โย่วที่รั้งอันดับสองมาโดยตลอดเท่านั้นที่ยังคงผูกใจเจ็บกับเรื่องนี้ เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าจะมีใครที่มีพรสวรรค์ร้ายกาจถึงเพียงนี้
ทั้งที่ตอนแรกเขาเก่งกว่าเคออวิ๋นเหยาแท้ ๆ แต่หลังจากเข้าสู่การเรียนรู้อย่างเป็นระบบ ความก้าวหน้าของเคออวิ๋นเหยากลับเพิ่มพูนขึ้นทุกวัน จากเดิมที่เธอมีระยะห่างกับเขา ตอนนี้กลับกลายเป็นเขามีระยะห่างกับเธอ และดูเหมือนว่าระยะห่างนี้จะยิ่งกว้างขึ้นเรื่อย ๆ ในแต่ละวัน นี่ขนาดยังเกิดขึ้นภายใต้เงื่อนไขที่เขาพยายามไล่กวดตามอย่างสุดกำลังแล้วแท้ ๆ
เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกไร้กำลังวังชาอยู่บ้างไม่มากก็น้อย
เฮ้อ...
เขาหันหน้าไปมองเคออวิ๋นเหยาที่กำลังคุยเล่นอยู่กับซั่วเหยียน ใบหน้าก็อดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มขมขื่นออกมา