กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 224 บรรลุฉันทามติ
ทันทีที่เคออวิ๋นเหยาพูดจบ สิ่งที่ได้รับกลับมาคือความเงียบงันขณะคณบดีหลายคนมองหน้ากันไปมา
เฉยเมย เฉยเมยเกินไปแล้ว
น้ำเสียงของเคออวิ๋นเหยานิ่งเฉยเกินไป ราวกับกำลังพูดว่าวันนี้กินอะไรมา เป็นเรื่องที่ไม่มีอะไรสำคัญ
การคาดเดามาตลอดกลายเป็นความจริงขึ้นมาจริง ๆ อารมณ์ของเหล่าคณบดีจึงยากจะบรรยายอยู่บ้าง
เคออวิ๋นเหยาเงยหน้ามองพวกเขา “มีอะไรหรือเปล่า พวกท่านไม่ได้รู้กันหมดแล้วหรอกหรือ ทำไมยังทำหน้าราวกับไม่อยากเชื่ออยู่ล่ะ”
“แค่ก ๆ!” คณบดีหวังได้สติกลับมาเป็นคนแรก ก่อนจะถามอีกว่า “อ้อ! ที่แท้เธอหลอมสร้างยาปรุงได้จริง ๆ แล้วตอนนี้สอบวัดระดับหรือยัง”
เพราะตอนนี้เธอไม่ได้อยู่สาขาการแพทย์ ทั้งยังไม่ได้เข้าร่วมการสอบวัดระดับรวมในช่วงปลายภาค ดังนั้นคงไม่ใช่ว่ายัง “ไร้ใบรับรอง” อยู่หรอกกระมัง
ทันทีที่คณบดีกาวได้ยิน ก็รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้แน่นอน