กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 220 ความเข้าใจ
เที่ยงวัน
เหยียนโจวและกู้เทียนหลินชวนสองกลุ่มเล็กมารับประทานอาหารด้วยกัน
คนที่อยู่สาขาเดียวกันแทบทั้งหมดล้วนรู้จักกัน ส่วนคนต่างสาขาก็พอเคยได้ยินชื่อกันมาบ้าง สองกลุ่มเล็กจึงสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว
“เป็นยังไง ติดต่อเธอได้ไหม” หว่าซีมองไปทางเหยียนฉือซี
เหยียนฉือซีส่ายหน้า “ไม่ได้”
“อวิ๋นเหยาคงเข้าห้องทดลองอีกแล้วล่ะมั้ง ปกติพอเธอเข้าห้องทดลอง ก็มักไม่ค่อยตอบข้อความ”
“อวิ๋นเหยาขยันเกินไปแล้วหรือเปล่า” ซั่วเหยียนอดทอดถอนใจไม่ได้เมื่อได้ยิน
นั่นทำให้เขาฉุกคิดขึ้นมาว่า ตัวเองหย่อนยานเกินไปหรือไม่
เขาพบว่าเคออวิ๋นเหยามีความสามารถอย่างหนึ่ง นั่นคือยามที่เธอทำให้คนอื่นรู้สึกว่าตนเองขยันสุด ๆ เธอกลับทำให้เขารู้สึกว่ายังมีคนที่ขยันกว่าเขาอยู่