เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 203 ยืนยันให้แน่ชัดยิ่งขึ้น
“พวกนี้ยังมีอีกไหม คุณให้ฉันเพิ่มอีกหน่อยได้ไหม” พืชสมุนไพรไม่กี่ต้นที่เคออวิ๋นเหยาเลือก ล้วนมีระดับขั้นไม่สูงมากนัก แต่ต่างก็มีสรรพคุณพิเศษ
อีกทั้งยังไม่ใช่วัตถุดิบของยาฟื้นฟูหรือยาห้ามเลือดประเภทนั้น กล่าวคือเป็นพืชสมุนไพรที่ซีไหลฮ่าวน่าจะไม่ได้ใช้
“คุณรู้จักพวกนี้ด้วยเหรอ”
“อือ แม่ฉันเป็นนักปรุงยา ฉันเคยเรียนกับเธอมาบ้าง”
ซีไหลฮ่าวถอนหายใจอย่างโล่งอก แบบนี้ก็ดีแล้ว
ความจริงพืชสมุนไพรที่เคออวิ๋นเหยาเลือก ทั้งมิเตี๋ยหลาน ล่าล่าฉ่าว และชนิดอื่น ๆ ล้วนเป็นพืชสมุนไพรที่พบได้ไม่บ่อย ทั้งยังมีสรรพคุณพิเศษบางอย่าง หากจัดการไม่ดี ก็อาจทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตรายได้ง่าย ๆ
หากไม่ถามให้แน่ใจสักประโยค ซีไหลฮ่าวเองก็ไม่วางใจจะส่งของเหล่านี้ให้เคออวิ๋นเหยา
“ฉันใช้พวกนี้ไม่ได้อยู่แล้ว มีเท่าไรก็เอาไปให้หมดเลย” ซีไหลฮ่าวหยิบส่วนที่เหลือออกมาจากกระดุมมิติ
“ขอบคุณ” เคออวิ๋นเหยามีสีหน้าประหลาดใจยินดี