กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 196 สายตาอันเร่าร้อน
“นายดูสิ นายดู ฉันบอกแล้วใช่ไหมล่ะ!” หวังหงมองซั่วเหยียนด้วยสายตาอันเร่าร้อน
พรสวรรค์นี้ไร้ผู้ต่อต้านอย่างแท้จริง!
แม้แต่ตัวซั่วเหยียนเองยังตกอยู่ในความสับสนงุนงง
สาเหตุก็เพราะว่า ในช่วงบ่ายพวกเขาเปลี่ยนไปยังอีกพื้นที่หนึ่ง ซั่วเหยียนยังคงเหมือนเมื่อช่วงเช้า เดินห้าก้าวพบพืชสมุนไพรหนึ่งต้น เดินสิบก้าวก็พบพืชสมุนไพรอีกหนึ่งต้น ระดับขั้นมีทั้งสูงและต่ำ ทว่าไม่เคยคว้าน้ำเหลวเลย
ตรงกันข้ามกับเขา กู้เทียนหลินไม่ได้พืชสมุนไพรติดมือมาเลยแม้แต่ต้นเดียว แต่กลับเก็บแร่มาได้สองสามก้อน
ส่วนหวังหงนั้น เธอถอดใจจากการหาพืชสมุนไพรด้วยตัวเองไปแล้ว ตัวเองหาจะมีทางเร็วเท่าซั่วเหยียนหาได้อย่างไร