กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 182 กฎระเบียบ
ซั่วเหยียนส่งยิ้มเจื่อน พยายามกู้หน้าให้ตัวเอง “มันก็พูดแบบนั้นไม่ได้หรอกน่า ยังไงมันก็มีโอกาสที่จะถูกสุ่มเลือกเจอนี่นา”
เคออวิ๋นเหยาเพียงแค่มองเขาเงียบ ๆ ไม่ได้พูดอะไร
“ถ้าไปเพิ่มอีกสักสองสามที่ยังไงก็ต้องมีโอกาสบ้างสิ” ซั่วเหยียนรู้สึกว่าความคิดนี้ของตนไม่มีปัญหา อย่างไรเสียก็ยังดีกว่าไม่เคยไปสักที่เลยไม่ใช่เหรอ
ถ้าไปก็ยังมีโอกาส แต่ถ้าไม่ไปเลย โอกาสถึงจะเป็นศูนย์
“ฉันขอคิดดูก่อนแล้วกัน อีกอย่างฉันก็ไม่แน่ว่าจะมีเวลาด้วย” ในที่สุดเคออวิ๋นเหยาก็ไม่ได้ปฏิเสธจนตัดรอนเสียทีเดียว
“งั้นก็ได้” ซั่วเหยียนรู้สึกพอใจกับผลลัพธ์นี้มากแล้ว อย่างไรก็ถือว่ายังมีโอกาสอยู่ไม่ใช่หรือไง