กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 174 ถือว่าคุณโชคดี
เคออวิ๋นเหยา หลิ่วทงดูเหมือนจะนิด ๆ หน่อย ๆ…
เขาคงไม่ได้กลายเป็นแบบนี้เพราะเมื่อครู่เธอไม่ตอบหรอกใช่ไหม?
คนอื่น ๆ อดอยากยกมือกุมหน้าผากไม่ได้ ดูไม่ไหวจริง ๆ ดูไม่ไหว!
เคออวิ๋นเหยามองหลิ่วทงอีกสองแวบ เขาไม่เป็นอะไรจริง ๆ ใช่ไหม?
ดูเหมือนจะไม่เป็นอะไร ช่างเถอะ ไม่สนใจแล้ว
เธอหันไปมองหมิงหมิง เวลาก็ไม่เช้าแล้ว สมควรเริ่มเตรียมอาหารเย็นได้หรือยัง?
หมิงหมิงงุนงงเล็กน้อย มีอะไร? เกิดอะไรขึ้นอีก?
มีเพียงโอวหยางจิ้งสิงที่จับสัญญาณได้เล็กน้อย จึงเอ่ยเตือนว่า “หมิงหมิง เวลาก็ไม่เช้าแล้ว ควรเริ่มเตรียมอาหารเย็นได้แล้วหรือเปล่า?”