กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 167 ได้กำไรแล้ว
“อวิ๋นเหยา เราควรกลับกันได้แล้ว!” ฉินเฟิงรีบเรียกเคออวิ๋นเหยาที่กำลังจะเดินออกไปต่อ
เคออวิ๋นเหยากำลังก้มหน้าหาอยู่ พอได้ยินคำพูดของเขาก็เงยหน้าขึ้นฉับพลัน มองท้องฟ้าอย่างงุนงง เวลาผ่านไปเร็วขนาดนี้เลยหรือ?
เธอมองสมองแสง อ้อ ดึกมากแล้วจริง ๆ!
“ได้!”
ทั้งสองหันหลังเดินกลับทันที
ฉินเฟิงพอใจกับเคออวิ๋นเหยาอย่างยิ่ง จุดสำคัญคือเธอเป็นคนที่พูดด้วยรู้เรื่อง
หากเป็นนักปรุงยาที่เคยร่วมงานกันมาก่อนเหล่านั้น เกรงว่าเขาคงต้องเกลี้ยกล่อมอยู่เป็นนานกว่าพวกเขาจะยอมขยับตัว
แต่ก็ไม่ถูกเสียทีเดียว หากเป็นคนพวกนั้น พวกเขาคงไม่ออกมาเก็บรวบรวมด้วยตัวเอง