กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 160 สมดังปรารถนา
ต้องรู้ไว้ว่า ตอนยังอยู่มหาวิทยาลัย แม้เธอมักทำหน้าตาเย็นชาเช่นกัน แต่ผลลัพธ์ก็ไม่รุนแรงเท่าครั้งนี้
ช่างน่ายินดีเสียจริง!
ความยินดีระหว่างคิ้วและดวงตาของเคออวิ๋นเหยาปิดไม่มิดเลย
เคอเหลียงกับอวิ๋นหลาน ผู้เป็นพ่อแม่คู่นี้ มองสีหน้าของลูกสาวแล้วก็รู้สึกกลุ้มใจอยู่บ้าง
แต่เรื่องที่ควรพูดก็ยังต้องพูด เคอเหลียงไตร่ตรองก่อนถามว่า “เหยาเหยา ให้พ่อออกมาชี้แจงให้ไหม?”
เคออวิ๋นเหยาส่ายหน้ารัว ๆ “ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ต้องเลย ไม่จำเป็นอย่างยิ่ง!”
เคอเหลียงมองศีรษะที่แทบจะส่ายหลุดของเธอ แล้วยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “แต่ว่า...พ่อให้คนไปจัดการแล้ว!”