กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 157 แกล้งล้มเรียกค่าเสียหาย
ท่ามกลางเสียงดังโครม เคออวิ๋นเหยาที่กำลังวิ่งอยู่พลันพบว่า ด้านหน้ามีวัตถุก้อนหนึ่งโผล่ขึ้นมา
จากนั้น เธอก็ได้ยินเสียงร้อง “โอ๊ย!”
เคออวิ๋นเหยาชะลอฝีเท้าลงอย่างเห็นได้ชัด ในที่สุดก็มองเห็นก้อนวัตถุตรงหน้าอย่างชัดเจน ผู้ชายไม่คุ้นหน้าคนหนึ่งล้มลงอยู่ตรงนั้น นอนนิ่งไม่ไหวติง
ทั้งยังเงยหน้าเอี้ยวคอหันมามองทางเธอ
เคออวิ๋นเหยา : ...
ไม่สิ มองเธอทำไม?
ก็ไม่ใช่เธอที่วิ่งไปชนเขาล้มสักหน่อย นี่คิดจะแกล้งล้มเรียกค่าเสียหายเหรอ?
คงไม่ใช่หรอกนะ?
น่าจะเป็นไปไม่ได้ ในห้องฝึกซ้อมมักมีการกระทบกระทั่งกันบ่อย ๆ อยู่แล้ว คงไม่มีใครจงใจแกล้งล้มเรียกค่าเสียหายหรอก