กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 146 หินดินรกร้าง
เมื่อหินสองก้อนสุดท้ายเข้าไปในเครื่องแกะหิน เคออวิ๋นเหยาก็กลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัวอีกครั้ง
หวังว่าสองก้อนนี้จะได้ของดีออกมาบ้างนะ...
เธออดไม่ได้ที่จะภาวนาในใจเงียบ ๆ
ตอนที่แร่ก้อนแรกซึ่งผ่านการผ่าหินพนันเสร็จสมบูรณ์ถูกลำเลียงออกมา ดวงตาของเถ้าแก่เนี้ยก็เบิกกว้างขึ้นทันที
พ่อค้าแร่อย่างพวกเขา ไม่จำเป็นต้องรอดูผลการตรวจสอบเลย แค่มองดูโครงสร้างแร่ แทบจะมองปราดเดียวก็รู้แล้วว่านี่คือแร่ชนิดใด
นี่มันบ้าไปแล้ว เป็นแร่เซเลเนียมม่วงหายาก แถมความเข้มของสีนั้น ดูแล้วอย่างน้อยต้องระดับ S แน่ เขาหันไปมองผลตรวจที่อุปกรณ์ตรวจสอบด้านหลังเครื่องแกะหินประมวลผลออกมา
เป็นไปตามคาดจริง ๆ!
แร่เซเลเนียมม่วงก้อนนี้แตะระดับ SS แล้ว
ช่างน่าอิจฉาเหลือเกินจริง ๆ!