ตอนที่ 137 ยอดฝีมือผู้วางตัวเป็นกลาง

ตอนที่ 137 ยอดฝีมือผู้วางตัวเป็นกลาง

“เหยาเหยาล่ะ?” เคอเหลียงเดินเข้าบ้าน เห็นอวิ๋นหลานนั่งอยู่ในห้องรับแขก ประโยคแรกที่พูดก็คือคำถามนี้

อวิ๋นหลานมองเขาแล้วอดหัวเราะไม่ได้ น้ำเสียงแฝงความประชดว่า “ผู้บัญชาการใหญ่เคอ วันนี้ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยนะ!”

เคอเหลียง: ……

เขามองอวิ๋นหลานอย่างจนใจเช่นกัน ก่อนยกมุมปาก “ใช่ วันนี้ใจผมไม่อยู่กับเนื้อกับตัว รีบอยากเห็นเหยาเหยาสุดที่รักของเรามาช่วยให้ใจสงบ!”

อวิ๋นหลานเห็นเขายอมรับอย่างง่ายดายเช่นนี้ ก็หมดความคิดจะแกล้งต่อ “เหยาเหยาเดินทางมาหลายวัน กินข้าวเสร็จฉันก็ให้เธอไปพัก จนถึงตอนนี้ยังไม่ตื่นเลย!”