กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 122 ปล่อยวาง
คณบดีหวังถึงกับยอมแพ้ให้คณบดีกาวแล้ว!
พูดอย่างไรก็ไม่ฟัง! เชื่อแต่สิ่งที่ตัวเองคิด ฟังสิ่งที่คนอื่นพูดไม่เข้าหูเลย
ด้วยเหตุนี้ คณบดีหวังจึงทำได้เพียงเรียกผู้รับผิดชอบของแต่ละชั้นปีมารวมตัวกัน
“เอาละ ๆ ผมเรียกคนมาให้แล้ว ท่านถามได้เลย!”
นอกจากผู้อำนวยการชั้นปีหกและชั้นปีเจ็ดที่ไม่อยู่แล้ว ผู้อำนวยการระดับชั้นอีกห้าคนที่ถูกเรียกมาล้วนยืนงุนงงอยู่ในสำนักงานคณบดี
พวกเขามองคณบดีของตนเองกับคณบดีจากคณะสาขาการแพทย์ด้วยสีหน้าสับสน
เรียกพวกเขามาที่นี่มีเรื่องอะไรหรือ?
คณบดีหวังหันไปกำชับผู้อำนวยการหลายคนใต้บังคับบัญชาของตน “เดี๋ยวคณบดีกาวถามอะไรพวกคุณ ก็ตอบเขาตามจริงก็พอ!”