ตอนที่ 104 คิดจะชิงตัว

ตอนที่ 104 คิดจะชิงตัว

“คุณ...คุณ...” เรคัสอยากต่อยสหายคนนี้สักหมัดจริง ๆ

นี่เป็นครั้งแรกที่เคอเหลียงสัมผัสถึงความรู้สึกทำอะไรไม่ถูกเช่นนี้

เขาแค่ลืมไปจริง ๆ

เขาไม่ได้กลับมหาวิทยาลัยมานานหลายปีแล้ว จะจำได้อย่างไรว่ามหาวิทยาลัยมีกฎข้อนี้?

เรคัสถอนหายใจ ก่อนโบกมือไปด้านหลัง “เก็บปืนใหญ่ลงให้หมด เป็นความเข้าใจผิด เป็นความเข้าใจผิด!”

“รับทราบ!”

ไม่นานนัก เหล่าอาจารย์ที่ถือยุทธภัณฑ์ต่างก็เก็บยุทธภัณฑ์ของตนลง

เคออวิ๋นเหยายืนอยู่ด้านข้างอย่างเรียบร้อย เมื่อเห็นภาพนี้ ภายในใจก็เต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน

เรื่องบังเอิญถึงเพียงนี้...เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน!