ตอนที่ 89 ความรู้สึกอันท่วมท้น

ตอนที่ 89 ความรู้สึกอันท่วมท้น

เมื่อเคออวิ๋นเหยาเดินพ้นกลุ่มคนตามหลังข่ายเหวินออกมา พอหันกลับไปมอง ก็ไม่เห็นแม้แต่เงาของซั่วเหยียนเสียแล้ว

“……”

หายไปไหนกัน

คงไม่ได้ยังติดอยู่ข้างในหรอกนะ

แล้วเธอควรจะไปเลยดีไหม

เคออวิ๋นเหยารู้สึกสับสนลังเลขึ้นมาชั่วขณะ

ข่ายเหวินมองสีหน้าที่เต็มไปด้วยความลังเลบนใบหน้าของเธอ ก็อ่านความหมายออกทะลุปรุโปร่ง จึงเอ่ยกับเธอตรง ๆ ว่า “ถ้าเธอไม่กลัวว่าจะโดนล้อมหน้าล้อมหลังแบบเมื่อกี้อีกล่ะก็ จะยืนรอซั่วเหยียนตรงนี้ก็ได้นะ”

เคออวิ๋นเหยารู้สึกขยาดกลัวขึ้นมาในอก หรือว่า...ช่างมันเถอะดีกว่า

เธอลังเลไม่ถึงวินาที เคออวิ๋นเหยาก็ตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด “ถ้างั้นอาจารย์คะ ฉันขอตัวก่อนนะ!”