กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
พอจั๋วต้าจวินนึกถึงความเหน็ดเหนื่อยที่ตรากตรำมาตลอดครึ่งเดือนกว่าแล้วต้องสูญเปล่า สีหน้าเงียบขรึมก็พลันฉายแววโกรธเกรี้ยวขึ้นมาไม่สิ้นสุด อกกระเพื่อมขึ้นลงเพราะความโมโห เขาชี้ไปยังเจ้านายทั้งบ้าน กัดฟันกรอดแล้วคำรามเสียงต่ำ
“วันนี้พวกคุณต้องจ่ายค่าแรงที่ค้างผมให้ครบ!”