กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 422 น่ารังเกียจชะมัด
เจียงอี้เกลียดที่สุดก็คือท่าทีวางตัวสูงส่ง วางอำนาจกดผู้อื่นแบบนี้ของเขา
ถึงเขาจะรู้ตัวว่าบางครั้งตัวเองก็ออกจะน่าหมั่นไส้อยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับหูคุนแล้วก็ยังถือว่าน้อยไปถนัด
“ฉันต้องอายุยืนร้อยปีแน่ ๆ ส่วนนายน่ะไม่แน่”
เจียงอี้เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาพลันเป็นประกาย ราวกับเห็นอะไรสนุก ๆ
“หูคุน— แกก่อเรื่องอะไรอีก”
เสียงคำรามดังมาจากทางเข้าประตู
หมิงเยวี่ยมองชายหนุ่มที่เก็บโทรศัพท์มือถือเข้ากระเป๋า เก็บซ่อนคุณงามความดีไว้เงียบ ๆ
จู่ ๆ ก็นึกถึงคำพูดประโยคหนึ่งขึ้นมา หมากัดคนไม่เคยเห่า