กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 404 ฉันไหนจะกล้า
หมิงเยวี่ยกำลังหอบหายใจแรง ชายหนุ่มที่เผยแผงอกแน่นกำยำลุกขึ้นจากตัวเธอ แล้วอุ้มเธอขึ้นแบบอุ้มเจ้าหญิง เดินตรงไปยังห้องนอน
ในห้องนั่งเล่นเหลือเพียงชุดสูทสีดำตัวเดียวที่ร่วงหล่นอยู่บนพรมอย่างโดดเดี่ยว
ดวงจันทร์เสี้ยวโค้งราวกับตะขอ ดวงดาวระยิบระยับ เสียงครวญครางในห้องดังขึ้นจนฟ้าสางจึงสงบลง
“นี่~”
ร่างหนึ่งขยับไปมาบนเตียงนุ่มใหญ่ พลางส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บสั้น ๆ
ใบหน้าหนึ่งที่งดงามหมดจดโผล่ออกมา
“หิวมากขนาดไหนกัน ทำไมไม่รู้จักพอสักที”
หมิงเยวี่ยกุมหน้าผากอย่างจนใจ ชายสายเคร่งขรึมพอละเมิดศีลแล้วช่างน่ากลัวจริง ๆ