กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 389 เจ้าคนยุ่ง
“เจ้าคนยุ่ง ในที่สุดก็คิดถึงบริษัทขึ้นมาแล้วหรือ ฉันนึกว่าเธอตั้งใจจะแวะมาเยี่ยมฉันสักครั้งก่อนฉันเกษียณเสียอีก”
จางเหิงเงยหน้าขึ้นมองหญิงงามที่เอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนโซฟาในห้องทำงาน ไม่ได้เจอกันพักหนึ่งแล้ว ยิ่งเปล่งประกายงดงามกว่าเดิม
อย่าคิดว่าเขาถูกเสน่ห์เข้าครอบงำ เขาแค่รู้สึกว่าการทำงานนี่มันไม่ใช่สิ่งที่คนเราควรทำเอาเสียเลย เขาทำจนซังกะตายไปหมดแล้ว แต่คนผู้นี้กลับสดใสร่าเริงเช่นนี้
“อย่าเว่อร์ไปหน่อยเลย เมื่อเดือนที่แล้วฉันก็เพิ่งมาบริษัทชัด ๆ”
หมิงเยวี่ยโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ
“อ๊ะ~ งั้นเราก็ต้องชื่นชมเธอด้วยหรือไง”
หวังเชี่ยนเข้ามาจากข้างนอกก็ได้ยินคำพูดนี้ของหมิงเยวี่ยพอดี
“อย่าเลยนะ พวกเธอนี่รุมแกล้งกันด้วยจำนวนคนชัด ๆ”
หมิงเยวี่ยวางมือบนที่วางแขนโซฟา ใครก็ดูออกว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าเพื่อนเธอผ่อนคลายอย่างที่สุด