เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 367 ราตรีสวัสดิ์ จันทราดวงน้อยของผม
ภายในห้องพลันมืดสลัว ในความเงียบสงัดมีเพียงเสียงลมหายใจแผ่วเบาสองสาย
อย่าดูที่หมิงเยวี่ยปากกล้า แต่แท้จริงแล้วเธอเป็นยักษ์ในเรื่องคำพูด เป็นคนแคระในเรื่องการกระทำ ตอนนี้เธอเริ่มขลาดกลัวขึ้นมานิด ๆ
เธอหลับตาลง กำผ้าห่มแน่น ไม่ขยับเขยื้อน กลัวว่าจะไปแตะต้องสิ่งใดเข้า แม้แต่ลมหายใจก็ยังกดให้เบาลงไปอีก
แต่แล้วก็มีเสียงขยับเขยื้อนดังมาจากข้างกาย ชายคนนั้นพลิกตัวขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเล็กน้อย
หมิงเยวี่ยรู้สึกว่าประสาทสัมผัสของตนเองขยายใหญ่ขึ้นในความมืด เธอรู้สึกว่าตนเองสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากร่างกายของคนข้าง ๆ
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกร้อนขึ้นมาบ้าง
“นอนเถอะ”
โม่เหิงจือยื่นมือข้างหนึ่งมาโอบเอวหมิงเยวี่ยไว้ ไม่มีกิริยาอื่นใด พูดประโยคนี้จบก็ไม่พูดอะไรอีก
หมิงเยวี่ยคิดไว้ก่อนว่าคงจะหลับยาก ไม่คิดเลยว่าจะผล็อยหลับไปในความตื่นเต้นประหม่า