เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 361 ซ่อนอย่างไรก็ซ่อนไม่อยู่
“พอเถอะ พ่อบ้านฉันเอง ฉันจะมีอันตรายอะไรได้ อย่ากังวลเลย”
หมิงเยวี่ยตักกับข้าวให้เขาอีกคำหนึ่ง
เพราะเป็นห่วง โม่เหิงจือจึงพูดมากเป็นพิเศษ แต่ถูกหมิงเยวี่ยยิ้ม ๆ ตัดบทเสียก่อน เขาจึงไม่พูดต่อ ก้มหน้ากินกับข้าวที่หมิงเยวี่ยตักให้
“อย่าคิดแต่เรื่องงานเลย เงินเป็นเพียงสิ่งนอกกาย อย่าเอาแต่หาเงินจนไม่กลัวตาย”
หมิงเยวี่ยกำชับ กลัวว่าถ้าไม่มีตัวเองอยู่ คนคนนี้จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง กลับไปสู่สภาวะคนบ้างาน
โม่เหิงจือมีชีวิตอยู่มาจนโตขนาดนี้ ไม่เคยมีอะไรที่หลงใหลอย่างบ้าคลั่ง แม้แต่ในช่วงวัยรุ่นก็ไม่มี
ดังนั้นชีวิตที่ผ่านมาของเขาจึงมีแต่งานกับงาน
สิ่งเดียวที่เป็นข้อยกเว้นในชีวิตเขาคือหมิงเยวี่ย เมื่อสายตามองจับจ้องดวงจันทร์สว่างดวงนั้น หัวใจเขาก็ร้อนแรงขึ้น ไม่อาจห้ามใจให้เข้าใกล้ ปรารถนาจะสัมผัส หัวใจพวยพุ่งด้วยความกระตือรือร้นบ้าคลั่ง
เพราะมีสิ่งที่รักอยู่ในใจ งานย่อมไม่ใช่สิ่งแรกอีกต่อไป