กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 350 แบบนี้ก็ทนได้
“ฉันขอลา”
เจียงอี้มองพี่ชายของเขาหายไปต่อหน้าต่อตาเช่นนั้น รู้สึกอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา
“ได้”
โม่เหิงจือก็ไม่ได้ไร้มนุษยสัมพันธ์จริง ๆ ช่วงนี้เจียงอี้ทำตัวพอใช้ได้ เขาจึงตกลง
“ขอบคุณพี่โม่”
เจียงอี้เงยหน้าขึ้นอย่างประหลาดใจ ไม่คิดว่าโม่เหิงจือวันนี้จะพูดจาง่ายดายถึงเพียงนี้ ยังไม่ถามเหตุผลก็อนุมัติลาให้แล้ว
“ฉันไม่ใช่โจวปาจือ ไม่ต้องมองฉันแบบนั้น”
โม่เหิงจือไม่ต้องมองก็รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่ในที่สุดก็เลิกเรียกชื่อเต็ม ๆ เสียที การอนุมัติลาครั้งนี้ก็ยังคุ้มอยู่
ผู้ช่วยพิเศษหลินจอดรถชิดขอบทาง เจียงอี้รีบลงจากรถแล้วเดินไปทางที่พี่ชายของเขาไป