กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 316 ฉันพูดเอง
“อาจารย์ ไม่ได้เจอกันนานเลย”
จู่ ๆ เสียงชายแปลกหน้าก็ดังขึ้นจากด้านหลังหมิงเยวี่ย ขณะที่ศาสตราจารย์หยางซึ่งกำลังพูดคุยกับเพื่อนอยู่ข้างหน้ากลับรอยยิ้มแข็งค้าง
หมิงเยวี่ยตระหนักว่าชายคนนี้เป็นคนรู้จักของอาจารย์ เพราะอาจารย์แค่ได้ยินเสียงก็จำเจ้าของเสียงได้แล้ว
“ฉันไม่ใช่อาจารย์ของนาย”
ศาสตราจารย์หยางหันไปมองผู้มาเยือน สีหน้าคิ้วตาปกปิดความไม่พอใจไว้ไม่อยู่
นี่เป็นครั้งแรกที่หมิงเยวี่ยเห็นอารมณ์แปรปรวนชัดเจนขนาดนี้บนใบหน้าอาจารย์
หมิงเยวี่ยมองชายคนนั้นอย่างอยากรู้ เธอเป็นศิษย์คนเล็กที่สุดของศาสตราจารย์หยาง รุ่นพี่ชายหญิงที่อยู่เหนือขึ้นไปหลายคนเธอล้วนเคยพบ พวกเขาตอนนี้ต่างก็ใช้ชีวิตกันได้ดี
แต่คนตรงหน้านี้ เธอไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
ทว่าเธอเป็นคนฉลาดมาตลอด จึงเดาได้แล้วว่าผู้มาเป็นใคร