กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 304 ขยะไร้ค่า
“มีธุระก็ว่ามา ผมยังมีเรื่องสำคัญต้องจัดการ”
โม่เหิงจือขยับตัวเอียงเล็กน้อยมาขวางอยู่ตรงหน้าเธอ กันสายตาที่ประธานเวินกำลังสำรวจหมิงเยวี่ยเอาไว้
ทันทีที่ประธานเวินกำลังจะเอ่ยปาก โม่เหิงจือราวกับคาดเดาเจตนาของเขาได้ล่วงหน้า จึงเอ่ยขึ้นทันควัน “ถ้าจะพูดเรื่องโครงการระบบนิเวศทะเลสาบตงหู ก็ไม่ต้องเอ่ยขึ้นมาอีก ผมเชื่อว่าผมอธิบายไปชัดเจนแล้ว”
ประธานเวินเพิ่งอ้าปากก็ถูกปิดปากจนพูดไม่ออก
“ประธานโม่ ทำคนก็ควรเหลือทางไว้บ้าง…”
“ผมแค่โทรศัพท์มาเตือนคุณก็ถือว่าเหลือทางไว้ให้แล้ว”
โม่เหิงจือไม่ต้องการยืดเยื้อต่อไป
“ตระกูลเวินจะขยายใหญ่โตได้ถึงเพียงนี้ คงไม่ใช่เพราะพ่อลูกคู่นี้สืบทอดนิสัยเอาแต่ได้ไร้เหตุผลต่อกันมาหรอกนะ”
คำพูดของโม่เหิงจือกล่าวได้ว่าทำให้อีกฝ่ายเสียหน้าอย่างมาก พ่อลูกตระกูลเวินหน้าดำคร่ำเครียดขึ้นมาทันที