ตอนที่ 302 ความในใจเล็ก ๆ

ตอนที่ 302 ความในใจเล็ก ๆ

เมื่อเธอยังดึงดันไม่ยอมไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า สีหน้าคุณนายโม่ก็เริ่มดูไม่ดีนัก จึงออกปากไล่แขกโดยตรง

“คุณหนูเวิน ไปเถอะ”

คราวนี้ป้าเฉินไม่ใช่แค่เตือนอย่างเป็นมิตรอีกต่อไป แต่คว้ามือเธอข้างหนึ่งแล้วพาออกไปข้างนอกทันที

ถึงแม้ป้าเฉินจะไม่ได้ออกแรง แต่การแสดงออกถึงความไม่ต้อนรับอย่างชัดเจนนี้ก็ทำให้หน้าเวินฉิงเขียวคล้ำ

เธอสะบัดมือป้าเฉินออก จ้องเขม็งมองหมิงเยวี่ยอย่างเจ็บแค้น ก่อนสาวเท้ารองเท้าส้นสูงก้าวยาว ๆ หันหลังจากไป

“บุปผาเน่าของคุณ จัดการเองด้วย”

หมิงเยวี่ยเป็นคนฉลาดแค่ไหนกัน ถึงแม้จะไม่เคยติดต่อกับเวินฉิง แต่จากท่าทีของเธอในครั้งนี้ก็ดูออกว่าเธอชอบโม่เหิงจือ

โม่เหิงจือจนใจจริง ๆ เขาไม่ได้สังเกตเลยว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลเวินชอบเขาจริง ๆ จนป่านนี้เขายังไม่รู้ชื่อเธอด้วยซ้ำ ถ้าหมิงเยวี่ยไม่พูดขึ้นมา

“ผมเจอเธอแค่ครั้งเดียว ตอนคุยเรื่องความร่วมมือ ผมปฏิเสธไป นี่เป็นครั้งที่สองที่เจอกัน ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอมาบ้านผมทำไม”