กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 299 เรียกอีกครั้ง
“ทำไมไม่เหมือนกันล่ะ”
ใบหน้าหล่อเหลาที่จู่ ๆ ก็โน้มเข้ามาใกล้ ทำให้ลมหายใจของหมิงเยวี่ยสะดุด เธอกลืนน้ำลายลงคอ พลางถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว
“เพราะคุณอยู่เป็นเพื่อนผม ทำงานนานแค่ไหนผมก็ยินดี หวังว่าคุณจะอยู่เป็นเพื่อนผมนานขึ้นอีกหน่อย นานขึ้นอีกนิด”
เสียงพึมพำของโม่เหิงจือทำให้ใบหน้าของหมิงเยวี่ยร้อนผ่าวขึ้นเล็กน้อย
“เอาละ ไปกันเถอะ ไปกินข้าว”
「คุณไม่รู้สึกว่าลืมอะไรไปหรือไง」
หยวนเป่าตามทั้งสองออกจากบริษัทมาทั้งทาง พนักงานในบริษัทต่างมองพวกเขาเป็นครอบครัวสามคน
ไม่รู้ว่าทั้งสองไม่ได้สนใจหยวนเป่าเลย คิดว่าเป็นเพราะตั้งใจปล่อยให้หยวนเป่าเดินเอง