ตอนที่ 292 ฉันไม่ขาดค่าข้าว

ตอนที่ 292 ฉันไม่ขาดค่าข้าว

“ในเมื่อมีเวลา ฉันเลี้ยงข้าวคุณเอง”

หมิงเยวี่ยลุกขึ้นอย่างจริงจัง เบือนหน้าหนีไม่มองโม่เหิงจือ รีบเปิดประตูห้องทำงานแล้วเดินออกไปด้านนอก

โม่เหิงจือยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย แล้วเดินตามออกไป

“คุณหมิง คุณโม่!”

พนักงานที่เจอกันด้านนอกทักทายพวกเขา

“ฉันมีธุระนิดหน่อยขอตัวก่อน พวกคุณเลิกงานตามเวลาได้เลย”

โม่เหิงจือพูดอย่างรวดเร็ว แล้วเดินไปตามทิศทางที่หมิงเยวี่ยจากไป หมิงเยวี่ยกำลังรออยู่หน้าลิฟต์เฉพาะโดยยังไม่ลงไป ดูท่าทางเหมือนกำลังรอเขา

“ไปกันเถอะ”

โม่เหิงจือก้าวเข้าไปจับมือเธอ กดเปิดลิฟต์แล้วเดินเข้าไป