ตอนที่ 249 ทำไมไม่บอกล่วงหน้า

ตอนที่ 249 ทำไมไม่บอกล่วงหน้า

ตอนที่หมิงเยวี่ยฝึกฝนจนเกือบเสร็จและเดินออกมา หยวนเป่าก็กินอิ่มและดื่มเต็มที่ไปแล้ว

มันเก็บกวาดเศษอาหารที่เหลืออย่างรู้งาน แล้วไปนอนลงบนเตียงไม้เล็ก ๆ ที่จัดไว้ให้มันโดยเฉพาะในห้องนอนของหมิงเยวี่ย

หมิงเยวี่ยเดินเข้าไปมองร่างกายของหยวนเป่าที่ขยับขึ้นลงเบา ๆ ตามจังหวะลมหายใจ แล้วค่อย ๆ ห่มผ้าห่มผืนเล็กให้มัน

แม้จะรู้ว่าหยวนเป่าเป็นระบบและไม่ป่วย แต่พออยู่ด้วยกันมานานขนาดนี้ และหยวนเป่าก็มีธรรมชาติของมนุษย์เช่นนี้ หมิงเยวี่ยก็ไม่มีทางมองมันเป็นเครื่องจักรหรือข้อมูลเย็นชาได้อีกแล้ว

หมิงเยวี่ยเอาใจและตามใจเสี่ยวหยวนเป่าราวกับเด็กคนหนึ่ง ปฏิบัติต่อมันราวกับเป็นคนที่มีเลือดเนื้อและชีวิตจริง ๆ