กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 146 เธอมาเอง
“ขอบคุณนะเยว่เยว่”
หมิงถิงกอดหมิงเยวี่ยไว้
“เธอก็อยู่ฉลองตรุษจีนที่บ้านฉันนี่ บ้านฉันมีห้องเหลือเยอะแยะ”
หมิงเยวี่ยเป็นคนที่คิดถึงใจคนอื่นอยู่เสมอ คนหมู่บ้านหลี่เอ้ามีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของบ้านเกิดแรงมาก
ต่อให้ไม่ชอบแค่ไหน พวกเขาก็ยังกลับบ้านไปฉลองตรุษจีนกัน
พอเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นก่อนเทศกาลแบบนี้ หมิงถิงเรียกได้ว่าไร้บ้านไปแล้ว แตกหักกันถึงขนาดนั้นก็ไม่มีทางกลับมาดีกันได้อีก
“ไม่ต้องลำบากหรอก ฉันจะไปทำงานต่างถิ่นเลย”
อยู่ที่นี่เห็นคนอื่นฉลองกันพร้อมหน้าพร้อมตา มันก็ยิ่งทรมานใจไม่ใช่หรือ สู้หาเงินดีกว่า เทศกาลตรุษจีนยังได้ค่าจ้างสามเท่า
“เธออยู่อย่างสบายใจที่บ้านฉันนี่แหละ คนที่บ้านฉันเธอก็รู้จักกันหมด”