กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 115 คนแคระห้าคนกับเจ้าหญิงน้อย
“ฉันมีตั๋ว จะเอาไหม”
“จริงเหรอ”
ทางนั้นอุทานด้วยความตกใจ พร้อมกับเสียงชนเข้ากับของบางอย่าง
“ฉันไม่เคยโกหกใคร”
“รุ่นน้องหมิงเยวี่ย ความรู้สึกขอบคุณของฉันที่มีต่อเธอไหลหลั่งไม่ขาดสายดั่งน้ำในแม่น้ำแยงซี เธอช่างเป็นผู้มีพระคุณที่ให้ชีวิตใหม่ของฉันจริง ๆ”
หมิงเยวี่ยรู้สึกเก้อเขินกับการแสดงความกระตือรือร้นของเขา
“พอเลย เธอหุบปากไปเลยดีกว่า บ่ายนี้ฉันจะไปที่มหาวิทยาลัยแล้วเอาไปให้พวกเธอ”
“เธอมี......กี่ใบ”
ให้พวกเธอ ไม่ได้ฟังผิด คำว่าพวกนี้อย่างน้อยก็ต้องสองใบ เดิมทีเขาคิดแค่ว่าจะหามาให้หลิวเวยสักใบ ไม่คิดว่าจะมีส่วนของเขาด้วย ซาบซึ้งใจจริง ๆ