กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 108 เธอเรียนมหาวิทยาลัยไหน
หมิงเยวี่ยไม่อาจปฏิเสธน้ำใจได้ จึงหันไปมองพนักงาน
พนักงานที่ยืนล้อมดูการพูดคุยสั้น ๆ ของทั้งสองคนก็รู้ว่าหมิงเยวี่ยกำลังถามความเห็นของตน
เปียโนคริสตัลตัวนั้นเป็นสมบัติล้ำค่าประจำร้านเครื่องดนตรี ตั้งโชว์ไว้เท่านั้นไม่ขาย และแน่นอนว่าก็ไม่ให้ใครยืมดีดเล่นตามอำเภอใจ ด้วยเกรงว่าคนที่ไม่รู้เรื่องจะทำเสียหาย
แต่อู่เซียวเป็นนักดีดพิณที่ทางร้านเชิญมาเป็นพิเศษ ชั่วขณะนั้นเธอจึงลังเลอยู่บ้าง
“คุณหนูลองได้เลย”
ชายคนหนึ่งในเสื้อคลุมยาวสีจันทร์เสี้ยวเดินออกมา ผมยาวรวบไว้ ดูท่าทางคงเป็นผู้มีอำนาจในร้าน
“ไป๋จิ่น เจ้าของร้านเครื่องดนตรี”
ชายหนุ่มรูปงามก้าวออกมาแนะนำตัว
ในหัวของหมิงเยวี่ยผุดอักษรแปดตัวขึ้นมา งามดุจหยกสลัก เรียงรายดุจสนมรกต