กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 44 อธิษฐาน
ทั้งสามคนพักผ่อนจนหายเหนื่อยแล้วก็เดินขึ้นเขาต่อไป ข้างทางปลูกไม้ผลไว้มากมาย นกน้อยกระโดดโลดเต้นอยู่บนกิ่งไม้
บนเส้นทางมีคนเดินสวนไปมาค่อนข้างมาก ใครที่เดินลงเขาล้วนกอดขาไว้แน่น เดินได้หยุดได้ ดูท่าทางจะเหนื่อยจริง ๆ วัดนี้สร้างไว้สูงเสียเหลือเกิน
“อา...ในที่สุดพวกเราก็มาถึงแล้ว”
เมื่อขึ้นถึงยอดเขาแล้ว มีพื้นที่ราบโล่งแห่งหนึ่ง สร้างวัดและกุฏิวิปัสสนาไว้มากมาย
เมื่อแหงนมองออกไปสู่ภายนอก ก็รู้สึกได้ถึงความหมายของคำว่า เมื่อขึ้นถึงยอดเขาสูงสุดแล้ว ก็มองเห็นภูเขาทั้งหลายล้วนเล็กจ้อย
ปกติแล้วเมื่อเดินทางไปมาอยู่ในเมือง ก็รู้สึกว่าตึกสูงและอาคารใหญ่เหล่านั้นเอาไว้แหงนมองได้เพียงอย่างเดียว แต่เมื่อมองลงมาจากยอดเขา กลับเป็นเพียงจุดเล็ก ๆ เท่านั้น