เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 163 คลื่นลมโหมซัดเข้าสถาบัน กางใบเรือแล่นทวนชะตา
แสงสว่างของค่ายกลเคลื่อนย้ายสลายไป เหออวี่พบว่าตนเองกำลังยืนอยู่ใจกลางลานเรือนโบราณอันวิจิตรงดงาม
ขื่อคานสลักลาย ชายคายกโค้ง ในอากาศอบอวลไปด้วยปราณวิญญาณเจือจาง ช่างแตกต่างจากความรกร้างว่างเปล่าของโลกดินแดนรกร้างอย่างสิ้นเชิง
ที่นี่คือสำนักศึกษาเร้นลับแห่งสวรรค์ทั้งปวงงั้นเหรอ?
น่าสนใจดีเหมือนกัน
ทว่าเขายังไม่ทันได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศโดยละเอียด สายตาแปลกๆ จากรอบทิศที่ทอดมองมาก็ทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย
เหล่านักเรียนที่สวมเครื่องแบบเหมือนกันเหล่านี้ ต่างกำลังพิจารณาสำรวจเขาด้วยสายตาจับผิด กระทั่งแฝงแววดูถูกเหยียดหยามอยู่ไม่น้อย
“นี่น่ะเหรอไอ้บ้านนอกที่มาจากมิติพิภพระดับต่ำนั่น?” เสียงแหลมเล็กสายหนึ่งดังขึ้นข้างหูเขา
เหออวี่มองตามเสียงไป ชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดคลุมผ้าไหมล้ำค่า มือถือพัดพับ กำลังจ้องมองเขาด้วยสีหน้าเหยียดหยามเต็มประดา