เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 137 ความรู้สึกในสนามประลอง และวิกฤตที่ซ่อนเร้น
เหออวี่กลับมายังที่พักอันแสนเรียบง่าย นั่งขัดสมาธิบนเตียงไม้แข็งกระด้าง พยายามทบทวนเคล็ดกระบี่ที่เขาแลกเปลี่ยนมาจากหอเก็บพระสูตรอย่างสุดความสามารถ
สถานที่ห่วยแตกนี้ ปราณวิญญาณเบาบางราวกับน้ำประปา การฝึกบำเพ็ญจึงได้ผลน้อยแต่เหนื่อยมาก ทำให้เขาคิดถึงสารละลายบำรุงที่หลินเยว่ปรุงด้วยมือของเธอเองในโลกดินแดนรกร้างเหลือเกิน รสชาติของมัน โอ้โห ถือว่าเป็นอาหารเลิศรสที่สุดในใต้ฟ้าเลยก็ว่าได้!
น่าเสียดาย ตอนนี้ทำได้แค่เคี้ยวโอสถปี้กู่แข็งๆ อย่างขมขื่น เฮ้อ ไม่รู้ว่าตอนนี้เสี่ยวเยว่เยว่เป็นอย่างไรบ้าง...
ขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น เสียงพูดคุยจอแจดังมาจากนอกประตู เหมือนฝูงนกกระจอก ช่างน่ารำคาญใจนัก
"ได้ยินข่าวไหม? ว่าไอ้เหออวี่นั่น ไม่ได้เป็นอัจฉริยะอะไรหรอก มันชนะหวังอันธพาลได้ด้วยวิธีนอกรีต!"
"จริงเหรอ? เป็นไปไม่ได้หรอกนะ? แม้แต่ผู้อาวุโสซุนยังยอมรับมัน..."