เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 103 รับอันตรายเข้าสู่โลกสวรรค์ทั้งปวง แรกสัมผัสเขตแกนกลางที่เสี่ยงภัย
หลังจากแสงสีขาวจางหายไป เหออวี่ตระหนักว่าตนเองกำลังอยู่ท่ามกลางห้วงโกลาหล
ปราณวิญญาณที่เข้มข้นเกือบจะจับตัวเป็นเนื้อแท้ แต่กลับพุ่งชนไปทั่วอย่างบ้าคลั่ง เหมือนม้าป่าที่หลุดจากบังเหียน
ความรู้สึกนี้ ทำให้หายใจลำบากยิ่งกว่าพายุทรายที่รุนแรงที่สุดในแดนรกร้างเสียอีก
“เฮ้ย นี่มันสถานที่อะไรกันวะ?” เหออวี่อดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา รู้สึกเหมือนปอดกำลังจะถูกบีบจนแตก
“แค่ก แค่ก เพื่อนน้อยเหออวี่ ในที่สุดเจ้าก็มาแล้ว!” เสียงอ่อนแรงดังขึ้น
เหออวี่มองไปตามทิศทางของเสียง เห็นเซียนกระบี่หลี่ไป๋คุกเข่าอยู่บนพื้น สีหน้าซีดเผือด มุมปากยังมีรอยเลือดติดอยู่ ดูน่าสงสารราวกับ “ข้าใกล้จะไม่รอดแล้ว”
เซียนกระบี่ผู้เคยดูสบายๆ เป็นอิสระในอดีต ตอนนี้กลับดูยับเยินเหมือนผู้ลี้ภัยที่กำลังหนีตาย