กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 62 เหออวี่คิดถึงบ้าน หัวใจผูกพันกับแดนรกร้าง
แสงสว่างของค่ายกลเคลื่อนย้ายยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น เหออวี่กัดฟันแน่น เหงื่อไหลพรากเหมือนสายฝน
ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงพุ่งเข้าใส่ เขาร้องครางออกมาเบาๆ ร่างกายสั่นเทาอย่างหนัก
ชิบหาย ความรู้สึกนี้แย่กว่าครั้งก่อนหน้าอีก!
เขารู้สึกว่าร่างกายของตัวเองราวกับก้อนแป้งที่ถูกนวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า พร้อมจะแตกกระจายได้ทุกเมื่อ
“ไม่ได้ ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปทนไม่ไหวแน่…” เหออวี่หน้าซีดเผือด กลั้นความเจ็บปวดไว้สุดกำลัง กระซิบเสียงต่ำ
เมื่อเห็นท่าทางทุกข์ทรมานของเหออวี่ ในดวงตาของราชินีเอลฟ์แวบผ่านความกังวลเล็กน้อย
เธอเดินมาหยุดตรงหน้าเหออวี่ มือทั้งสองประคองอัญมณีสีเขียวที่เปล่งแสงอ่อนโยนอยู่