กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 88 ตราบใดที่ยังไม่ตายคาค่าย ก็ฝึกให้ตายกันไปข้าง
“ฝ่าบาท กระหม่อมสมควรตาย! ขอฝ่าบาทโปรดประทานโอกาสให้พวกกระหม่อมได้ไถ่โทษสร้างผลงานด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”
ผู้บัญชาการทั้งยี่สิบเอ็ดกองรักษาการณ์แนบหน้าผากติดกับพื้นแน่น
พวกเขาไต่เต้ามาจนถึงผู้บัญชาการขั้นสามชั้นเอกได้ สติปัญญาย่อมไม่เลวอยู่แล้ว ที่ฮ่องเต้ตรัสถามเช่นนี้ ก็แปลว่าไม่อยากจะฆ่าพวกเขานั่นเอง
“ตอนแรกเราคิดจะฆ่าพวกเจ้า แต่เห็นแก่ที่หลายปีมานี้ไม่มีความดีความชอบก็ยังมีความเหนื่อยยากอยู่บ้าง จึงจะยังไม่ฆ่าพวกเจ้าในตอนนี้ แต่การไม่ฆ่านี้มีเงื่อนไข หากทำไม่ได้ตามนั้น ถึงตอนนั้นก็ยังตัดหัวพวกเจ้าอยู่ดี!”
“ข้อแรก งดจ่ายเบี้ยหวัดเงินเดือนของแต่ละกองรักษาการณ์ครึ่งปี เรื่องเงินเดือนให้พวกเจ้าไปจัดการกันเอาเอง!”