เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 69 การตัดสินใจของหลูเซี่ยงเซิง พระราชทานนามเทียนสง
“ฝ่าบาท พิชัยสงครามกล่าวไว้ว่า ตั้งรับนานย่อมเพลี่ยงพล้ำ บุกตีนานย่อมตีแตกพ่ะย่ะค่ะ”
การที่ฉงเจินตบโต๊ะเช่นนั้นไม่ได้ทำให้หลูเซี่ยงเซิงตกใจกลัวเลย ตรงกันข้าม เขากลับยิ่งยืดตัวตรงขึ้นกว่าเดิม
“แนวป้องกันจิ่นหนิงยาวกว่าสองร้อยลี้ มีทหารประจำการอยู่หลายหมื่นนาย สิ้นเปลืองเงินทองและเสบียงอาหารมหาศาลทุกวัน หากวันใดการส่งกำลังบำรุงตามไม่ทัน ก็ถึงคราวที่แนวรบทั้งหมดจะพังทลายลง แล้วการคลังของต้าหมิงเราในตอนนี้จะแบกรับไหวหรือพ่ะย่ะค่ะ”
“อีกอย่าง แนวหน้าของแนวป้องกันจิ่นหนิงต้องพึ่งพาปืนใหญ่หงอี๋เป็นหลัก กระหม่อมได้ยินมาว่าทุกครั้งที่พวกทาสเจี้ยนบุกโจมตี พวกมันจะใช้รถเกราะกำบังที่คลุมด้วยหนังวัวหนาและหน่วยกล้าตายเป็นทัพหน้ามาล่อกระสุนปืนใหญ่ ทำให้ทหารม้าของพวกมันแทบไม่ได้รับบาดเจ็บเท่าไหร่เลยพ่ะย่ะค่ะ”