บทที่ 191

บทที่ 191

เหล่าขุนนางบุ๋นบู๊ต่างพากันหลบหลีกถอยห่างแล้วคุกเข่าโขกศีรษะต่อหน้าโอรสสวรรค์ ทุกคนต่างกลั้นหายใจจดจ้องมองฮ่องเต้เป่ยเหลียงโขกศีรษะขอขมา โขกแล้วโขกเล่าครบหนึ่งร้อยครั้งพอดีจึงหยุดลง

ฮ่องเต้เป่ยเหลียงห้อยพระพักตร์ลงจ้องเขม็งไปที่จีเฉิงถิง "เช่นนี้แล้วยังพอใจหรือไม่?"

ภายในท้องพระโรงเงียบสงบจนได้ยินเสียงลมหายใจอย่างชัดเจน

ความสนใจทั้งหมดล้วนอยู่ที่ตัวจีเฉิงถิง แต่แล้วกลับมีเชื้อพระวงศ์อาวุโสผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเทาว่า "องค์รัชทายาท ฮ่องเต้ทรงมีพระราชกระแสรับสั่งสารภาพผิดก็นับว่ายากยิ่งแล้ว ยามได้ช่องทางควรผ่อนปรนก็ควรผ่อนปรน แก้ไขวิกฤตเฉพาะหน้าเสียก่อนค่อยหารือเรื่องภายหลังก็ยังไม่สาย"

ท่านอ๋องชราผู้นั้นถอนหายใจเฮือกหนึ่ง "ฮ่องเต้ไม่ว่าจะในฐานะโอรสสวรรค์หรือพระบิดา สุดท้ายก็ทรงให้กำเนิดเลี้ยงดูเจ้ามา ผู้อื่นอาจตำหนิได้ แต่รัชทายาทไม่ควรบีบคั้นฮ่องเต้ท่ามกลางสายตาผู้คนมากมายเพียงเพื่อทวงความยุติธรรมให้พระชายารัชทายาท"