บทที่ 131

บทที่ 131

หลินอวิ้นเจาตวัดสายตามองอย่างผึ่งผายแล้ววางถ้วยลงบนถาดอย่างลื่นไหล นางล้วนควักแผ่นทองคำสองแผ่นออกมาจากอกเสื้อวางคืนลงไปอย่างใจกว้างพลันเอ่ยด้วยรอยยิ้ม "มีน้ำใจแล้ว"

ขันทีตัวน้อยหวาดกลัวจนรีบปฏิเสธ ทว่าขันทีจงกลับกล่าว "ในเมื่อพระชายารองประทานรางวัลก็ไม่ต้องปฏิเสธหดอก"

"ขอบพระทัยพระชายารองเพคะ" ขันทีตัวน้อยสีหน้าเต็มไปด้วยความซาบซึ้งและเอ่ยขอบคุณซ้ำ ๆ ขันทีจงเอ่ยขึ้นอีก "ตามธรรมเนียมแล้ว อีกสองวันคือวันกลับเรือนเดิมของพระชายารอง ทว่าองค์รัชทายาทต้องเสด็จไปซีกวน ดังนั้นกรมวังจึงจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า โดยให้วันพรุ่งนี้องค์รัชทายาทเสด็จไปเป็นเพื่อนเจ้ากลับเรือนเดิมพร้อมกัน"

หลินอวิ้นเจาแสร้งทำเป็นตกใจ "นี่... นี่คือพระประสงค์ของฮ่องเต้อย่างนั้นหรือ"

ขันทีจงพยักหน้า

เมื่อได้ยินเช่นนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินอวิ้นเจาพลันลึกซึ้งยิ่งขึ้น