บทที่ 100

บทที่ 100

ในคืนที่สองตำหนักบูรพา จิ่นชูหลับไม่ค่อยคุ้นชินนัก เฟยซวงแอบจุดกำยานสงบจิตใจขึ้น เงียบเสียงลงจึงได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของจิ่นชู

แม่นมฟางยืนกรานจะเฝ้าอยู่ด้านข้าง

มีคนหลับอย่างสบาย แต่บางคนกลับนอนไม่หลับตลอดทั้งคืน

ทั่วทั้งวังหลวงต่างจมดิ่งอยู่ในบรรยากาศอันน่าประหลาด

ยามนี้ที่ตำหนักข้าง ฉางชิ่งรายงาน "ฝ่าบาท ก่อนฟ้ามืดฮ่องเต้ทรงเรียกท่านอ๋องหยุนเข้าเฝ้าในวัง ทรงลงโทษให้ท่านอ๋องหยุนคุกเข่าอยู่สองชั่วยาม ทั้งยังตำหนิองค์ชายรองว่าคิดไม่ซื่อขอรับ"

จีเฉิงถิงเลิกคิ้วขึ้น

"ฝ่าบาท เสนาบดีเซียวจิ้งจอกเฒ่าผู้นี้เป็นดั่งหญ้าลู่ตามลม ติดต่อกับทางฝั่งไทเฮา แต่ก็ยังประจบประแจงพระองค์อย่างใกล้ชิด จะไม่ทรยศหักหลังพระองค์หรือขอรับ"

ฉางชิ่งมีจิตสังหารต่อเสนาบดีเซียวไปแล้ว เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดฝ่าบาทของตนจึงยื่นมือช่วยเหลือตระกูลเซียวทั้งตระกูล

"รอก่อน"