บทที่ 70

บทที่ 70

จ้าวเยียนเยียนและจ้าวอู่พูดคุยกันอยู่เป็นเวลาถึงสองชั่วยามเต็ม ก่อนจะจากไปจ้าวอู่ได้เอ่ยรับปากซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า หากการใหญ่ลุล่วง จะไม่มีวันหลงลืมบุญคุณของจ้าวเยียนเยียนอย่างเด็ดขาด และจะตอบแทนด้วยฐานะองค์หญิงใหญ่เป็นแน่

เมื่อการหมั้นหมายถูกเปลี่ยนแปลง ความอึดอัดใจของจ้าวอู่ก็พลันมลายหายไปจนสิ้นไร้ร่องรอย กลับกลายเป็นความตั้งตารอคอยขึ้นมาแทน ความเปลี่ยนแปลงชั่วพริบตานี้ทำให้หลูซื่อแสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

"อู่เจี่ยเอ๋อร์ เมื่อครู่จ้าวเยียนเยียนพูดอะไรกับเจ้ากันแน่?"